- Datum: 24-nov-2006 16:34
Voor de coach van SCHC staat na zeven wedstrijden al vast dat het landskampioenschap Bloemendaal toekomt. Daar doet geen enkele club meer iets aan. ‘Ze hebben op alle posities internationals. Ik kijk er niet van op.’
Toen ik het bovengenoemde stukje tekst las in de Volkskrant heb ik mijn coach van vorig jaar ( Jacques Brinkman) meteen even gebeld. Deze teksten ben ik niet gewend van hem. Als iemand altijd denkt een kans te maken dan is (of was) hij het wel.
Natuurlijk kunnen we er niet omheen dat Bloemendaal in de eerste weken van de competitie dé favoriet is voor de titel. Als je gemiddeld meer dan vijf goals per wedstrijd maakt en na negen wedstrijden zo ruim op kop gaat in de hoofdklasse dan is het logisch dat iedereen ervan uitgaat dat de champagne, net als vorig jaar, in mei op ’t Kopje wordt ontkurkt. Met alle internationals zijn ze het aan hun stand verplicht. Er zijn weinig teams die een international met trainingspak aan in de dug-out kunnen laten zitten.
Toch wens ik mij nog lang niet neer te leggen bij een titel van de oranjehemden. Het seizoen is gelukkig lang en als hockeyers hebben wij het ‘voordeel’ dat we aan het eind van het seizoen via de play-offs gaan uitmaken wie zich de beste van het land mag noemen.
Dat de kampioen van de reguliere competitie lang niet altijd de titel wint, maken de statistieken van de afgelopen jaren ons wel duidelijk. In de laatste zes jaar ging er drie keer een outsider (een niet-nummer 1) met de titel vandoor. De kans dat de nummer 1 de titel wint is slechts vijftig procent. Geef toe, het is een heerlijk stukje scorebordjournalistiek.
Er zijn hierdoor altijd mensen die protesteren tegen de play-offs. Deze groep mensen hoor je vaak zeggen dat een team dat het hele jaar aantoont de beste te zijn ook gewoon tot kampioen gekroond moet worden. Ik draai het graag om: als je de beste bent dan kun je dat in mei ook gewoon laten zien. Met lege handen sta je nooit, want als beloning voor de prestaties gedurende het jaar is de uiteindelijke koploper verzekerd van een Europacup 2 ticket ( een goede reden om te proberen eerste te worden).
Interessant, om te kijken hoe een competitie zou verlopen zonder de play-offs. Zou Bloemendaal dan ook zo dik bovenaan staan? Of zouden de concurrenten minder punten verspelen? Het is moeilijk om hier een antwoord op te geven.
Dat teams een seizoen hierdoor anders benaderen lijkt mij logisch. Alle teams zijn zich er van bewust dat de prijzen pas in mei worden verdeeld. Het is niet zo dat teams minder hun best doen in de competitie, omdat ze weten dat ze als nummer vier ook nog kampioen kunnen worden. Maar deze gedachte speelt in het achterhoofd altijd mee.
Ook zullen de trainers er rekening mee houden dat het aan het eind van het seizoen moet gebeuren. De boog een jaar lang gespannen houden kan niet. Iedere trainer heeft zijn eigen methode om hier mee om te gaan. Sommige trainers geven bepaalde spelers rust.
In mei blijkt welke weg en welk team het beste zijn. Dat Bloemendaal als de torenhoge favoriet wordt gezien, daar kan niemand omheen. Om deze jongens nu al de schaal te overhandigen; dat is me een beetje te vroeg. De favoriet wint niet altijd. Dat weet ik uit ervaring.
De column van hockeyer Floris Evers verschijnt elke derde week van de maand.
|
